Η AMCON δεν ξεκίνησε ως κατασκευαστής μηχανημάτων. Ιδρύθηκε το 1974 ως εταιρεία συντήρησης, εξυπηρετώντας σηπτικές δεξαμενές και μικρές εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων σε ιαπωνικά συγκροτήματα κατοικιών. Η υγρή ιλύς από αυτές τις επιτόπιες δεξαμενές έπρεπε να μεταφέρεται σε κεντρικές εγκαταστάσεις επεξεργασίας, και η πάχυνση ιλύος πριν από τη μεταφορά ήταν ο προφανής τρόπος για τη μείωση όγκου και κόστους — αλλά οι παχυντές ιλύος και οι πρέσες αφυδάτωσης ιλύος της εποχής ήταν απαγορευτικά ακριβοί και δύσκολοι στην εγκατάσταση σε αυτή την κλίμακα.
Η κυρίαρχη αρχή διαχωρισμού ήταν το διηθητικό ύφασμα: η ιλύς φορτώνεται σε μια διαπερατή ταινία, το νερό στραγγίζει, τα στερεά παραμένουν. Η αδυναμία είναι δομική. Τα λεπτά στερεά φράσσουν προοδευτικά το ύφασμα, επομένως η ταινία πρέπει να καθαρίζεται συνεχώς με νερό έκπλυσης υψηλής πίεσης. Οι συνέπειες είναι καλά γνωστές σε κάθε χειριστή εκείνης της γενιάς εξοπλισμού: μεγάλη κατανάλωση νερού έκπλυσης, συστήματα ακροφυσίων ψεκασμού, υπερμεγέθεις ταινίες για την επίτευξη δυναμικότητας επεξεργασίας, συχνή αντικατάσταση υφασμάτων — και σχεδόν ολοκληρωτική αστοχία στην ελαιώδη ιλύ, η οποία φράσσει το ύφασμα μη αναστρέψιμα.
Επειδή το προσωπικό της AMCON συντηρούσε αυτόν τον εξοπλισμό καθημερινά, η εταιρεία γνώριζε αυτούς τους τρόπους αστοχίας από πρώτο χέρι. Το 1982 κατασκεύασε το πρώτο δικό της μηχάνημα — έναν συμπαγή παχυντή ιλύος με διηθητικό ύφασμα. Έλυσε το πρόβλημα του μεγέθους και της τιμής, αλλά κληρονόμησε κάθε περιορισμό του ίδιου του υφάσματος. Το δίδαγμα που αντλήθηκε από αυτό καθόρισε την κατεύθυνση για όλα όσα ακολούθησαν: την πλήρη κατάργηση του διηθητικού υφάσματος.